تبلیغات
انتهای سادگی... - شعر نوشته ها
انتهای سادگی...
به نام او همان که من را آفرید
 
تاریخ : دوشنبه 31 خرداد 1389 | نویسنده : niloo



سلام دوستای گلم
 
از اونجایی که بنده از بچگی عشق فریدون مشیری   رو داشتم..

تصمیم گرفتم هرروز البته تا قبل از اینکه کلاسام شروع بشن یه شعر از
شعرای خیییییلی قشنگ کتاب ریشه در خاک عشقمو براتون بنویسم
که مطمئنم خیییییلی خوشتون میاد
 

                                            اتش

کاروان رفته بودو دیده من
همچنان خیره مانده بود به
راه
خنده میزد به دردو رنجم اشک
شعله میزد به تاروپودم اه....

رفته بودی و رفته بود از دست
عشق وامیدو زندگانی من
رفته بودی مانده بود به جا
شمع افسرده جوانی من...

شعله سینه سوز تنهایی
باز چنگال جانخراش گشود
دل من در لهیب این اتش
تا رمق داشت دست وپا زده بود..
                                                                              
چه وداعی چه درد جانکاهی..
چه سفر کردن غم انگیزی..
نه فشار لبی نه اغوشی
نه کلام محبت امیزی...

گر در انجا نمی شدم مدهوش
دامنت رها نمیکردم
وه چه خوش بود کاندر ان حالت
تا ابد چشم وا نمی کردم ...

چون به هوش امدم نبود کسی
هستی ام سوخت اندر ان تب وتاب
هر طرف جلوه کرد در نظرم
برگ ریزان باغ عشق وشباب..

وای بر من گریه نداد مجال
تا زنم بوسه ای به رخسارت
چه بگویم فشار غم نگذاشت
که بگویم خدا نگهدارت......

کاوان رفته بودو پیکر من
در سکوتی سیاه میلرزید
روح من تازیانه ها می خورد
به گناهی که عشق می ورزید...

او سفر کردو کس نمی داند
من در این خاکدان چرا ماندم
اتشی بعد کاروان ماند
من همان اتشم که جا ماندم.....

خیلی قشنگ بود نه
...به خدا عاااشقشم..
تا یه شعر دیگه فعلا بای.... 



طبقه بندی: شعر نوشته ها، 
برچسب ها: شعر، فریدون مشیری،
آرشیو مطالب
آخرین مطالب
پیوند های روزانه
ابر برچسب ها
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب ارسال شده: عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

ابزار وبمستر

عکس

تفریح و سرگرمی

دانلود

قالب وبلاگ